شکل زمین
آزمايش فوكو ، اولين قدم بزرگ علمي براي اثبات چرخش زمين بود.اگر فرضا در قطب شمال باشيد و آونگ بزرگي كه مثلا" از سقف يك كليسا آويزان است را به نوسان درآوريد،مشاهده مي كنيد كه صفحة نوسان آونگ در 24 ساعت يك دور كامل در جهت عقربه هاي ساعت مي چرخد و در قطب جنوب دقيقا عكس جهت فوق اين اتفاق رخ مي دهد.اين نيرو كه نيروي كوريوليس نام دارد،در واقع نتيجه گردش زمين به دور محور خودش است.همچنين وجود نيروي كوريوليس باعث انحراف در جريانهاي هوا كه از قطب روانه استوا هستند مي شود و مشخصات الگوهاي باد در مقياس بزرگ جو زمين و نيز جريانات اقيانوسها را كنترل ميكند.
اما اثر ديگر،گريز از مركز نام دارد، براي يك جسم چرخان همچون زمين هرچه دوران تندتر باشد اثر گريز از مركز بيشتر است. اين نيرو همچنين به فاصله ذره روي جسم چرخان تا محور دوران بستگي دارد بنابراين اين نيرو درقطب صفر و در استوا ماكزيمم است.اين بدان معني است كه زمين بايد در حوالي مركزش به خارج رانده شده باشد. به بيان ديگر بايد جسم كروي كشيده اي باشد با استواي برآمده و قطبهاي پخ. در واقع اين آن چيزي است كه نيوتن پيش بيني نموده بود.
ضمنا اگر زمين در استوا برآمده باشد كشش حاصل از نيروي جاذبه ماه(كه در مدارش حول زمين غالبا در شمال يا جنوب استوا است) بر برآمدگي زمين بايستي موجب گردد كه محور دوران زمين يك مخروط مضاعف بسازد،به طوريكه در هر قطب محور زمين متوجه نقطه اي در آسمان باشد كه بنحوي منظم تغيير كند.اين نقطه ها دايره اي مي سازند كه قطب در هر 26000 سال يك بارآن را مي پيمايد.مسئله مهم ديگرپستي و بلنديهاي روي زمين وتغييرات شتاب گراني(g )ناشي از آن است.اين اثرات توسط نوسان آونگ مشخص مي شوند.چرا كه پريود نوسان آونگ با جذر g نسبت عكس دارد. همچنين از روي اعوجاج ماهواره ها بدور زمين تأ ثير تغييرات g
بخوبي قابل بررسي است
